Heilig-Hartkerk

Het heiligdom en een nieuwe parochiekerk werden op initiatief van pater Peyramale gebouwd. Aanvankelijk was het de bedoeling om de voormalige middeleeuwse Sint-Pieterskerk uit te breiden, maar deze was door een brand in 1896 verzwakt en werd uiteindelijk gesloopt. De bouw van de nieuwe Heilig-Hartkerk begon in 1875 en werd vanwege financiële problemen pas in 1936 voltooid. In deze kerk worden verschillende historische voorwerpen bewaard: de doopvonts die werden gebruikt toen Bernadette werd gedoopt, een beeld en de biechtstoel van pater Peyramale. En, iets wat in Frankrijk zelden voorkomt, de priester rust in de crypte van zijn eigen kerk.

Dankzij de steun van abt Peyramale werden het heiligdom en een nieuwe kerk opgericht. Er waren uitbreidingswerkzaamheden gepland voor de oude middeleeuwse kerk van Saint-Pierre, maar omdat deze na een brand in 1896 in slechte staat verkeerde, werd ze gesloopt. De bouw van de nieuwe kerk van het Heilig Hart begon in 1875 en werd in 1936 voltooid, met vertraging als gevolg van financiële problemen. In deze kerk zijn verschillende historische elementen bewaard gebleven: de doopvont die werd gebruikt bij de doop van Bernadette, een beeld en de biechtstoel van abt Peyramale. De priester rust in de crypte van zijn eigen kerk, wat in Frankrijk vrij zeldzaam is.

Het heiligdom en een nieuwe parochiekerk werden op initiatief van abt Peyramale gebouwd. Er waren plannen om de oude middeleeuwse kerk van Sint-Pieter uit te breiden, maar deze werd uiteindelijk afgebroken omdat ze door een brand in 1896 ernstig was beschadigd. De bouw van de nieuwe Sacro Cuore-kerk, die in 1875 van start ging, werd pas in 1936 voltooid vanwege vertragingen als gevolg van financiële problemen. In deze kerk worden verschillende historische voorwerpen bewaard: het doopvont dat werd gebruikt voor de doop van Bernadette, een beeld en de biechtstoel van abt Peyramale. De pastoor rust in de crypte van zijn eigen kerk, wat in Frankrijk zeldzaam is.

Onder invloed van pastoor Peyramale werden het bedevaartsoord en een nieuwe parochiekerk gebouwd. Er werden ook plannen overwogen om de middeleeuwse kerk Saint-Pierre uit te breiden, maar deze werd uiteindelijk, nadat ze bij een brand in 1896 zwaar beschadigd was geraakt, afgebroken. De bouw van de nieuwe Sacré-Cœur-kerk begon in 1875, maar kon vanwege financiële moeilijkheden pas in 1936 worden voltooid. In deze kerk worden verschillende historische voorwerpen bewaard, waaronder het doopvont waarmee Bernadette werd gedoopt, een beeld en de biechtstoel van pastoor Peyramale. De pastoor heeft overigens zijn laatste rustplaats gevonden in de crypte van zijn eigen kerk, wat in Frankrijk een zeldzaamheid is.

Onder leiding van Abbé Peyramale worden het heiligdom en een nieuwe parochiekerk gebouwd. Er worden plannen gemaakt om de voormalige middeleeuwse kerk Saint-Pierre uit te breiden, maar het gebouw is verzwakt door een brand in 1896 en wordt uiteindelijk gesloopt. De bouw van de nieuwe Sacré-Coeur-kerk begon in 1875 en werd voltooid in 1936, maar liep vertraging op door financiële problemen. Binnen in deze kerk zijn een aantal historische kenmerken bewaard gebleven, waaronder het doopvont dat werd gebruikt voor de doop van Bernadette, een standbeeld en de biechtstoel van Abbé Peyramale. Een zeldzame gebeurtenis in Frankrijk is dat de pastoor in de crypte van zijn eigen kerk werd bijgezet.

Onder leiding van abt Peyramale worden het heiligdom en de nieuwe parochiekerk gebouwd. Er werd overwogen om de oude middeleeuwse Sint-Pieterskerk uit te breiden, maar omdat de constructie bij de brand in 1896 ernstig was beschadigd, werd de kerk uiteindelijk afgebroken. De bouw van de nieuwe kerk, gewijd aan het Heilig Hart, die door financiële problemen was vertraagd, begon in 1875 en werd in 1936 voltooid. In de kerk zijn veel historische elementen bewaard gebleven: het doopvont waarin Bernadette werd gedoopt, het beeld en de biechtstoel van abt Peyramale. Wat in Frankrijk zelden voorkomt, is dat de pastoor in de crypte van zijn eigen kerk werd begraven.