De Grot van de Verschijningen

In 1858 was Lourdes een klein stadje met iets meer dan 4.000 inwoners. Op 11 februari gaat Bernadette Soubirous naar de oever van de Gave, bij de rots van Massabielle, om dood hout te verzamelen. In die tijd is deze plek, die de bijnaam ‘tutte aux cochons’ draagt, weinig bezocht en dient ze als toevluchtsoord voor dieren.

Daar verandert alles. Bernadette vertelt dat ze „iets als een windvlaag“ hoorde, voordat ze een Vrouwe in de spleet van de rots zag. Deze eerste verschijning werd gevolgd door nog 17 andere, tot 16 juli 1858, waardoor de Grot wereldwijd bekend werd.

Al meer dan 160 jaar blijven miljoenen bezoekers even staan bij deze rotswand. Voor velen is het aanraken van de steen met de hand een eenvoudig, stil en zeer persoonlijk gebaar.

In de loop van de decennia hebben de opeenvolgende bezoeken de rots langzaam gladgeslepen. De rots is nu glad, zacht en op sommige plaatsen glanzend geworden en draagt vandaag de sporen van de ontelbare handen die erop zijn gelegd, waardoor dit discrete contact een van de meest symbolische gebaren van de Grotte des Apparitions is geworden.

In het hart van de grot blijft de door Bernadette ontdekte bron onopvallend stromen. Het water begeleidt al meer dan 160 jaar de reis van miljoenen bezoekers.

Bij de nabijgelegen fonteinen kan iedereen het water van Lourdes drinken of meenemen. Om deze ervaring te verlengen, biedt het heiligdom ook de ‘gebaar van het water’en het bad in de zwembaden aan, een moment dat in alle eenvoud wordt beleefd, op ieders eigen tempo.