De wijnen uit het zuidwesten

De wijn uit Madiran verwierf vanaf de 12e eeuw zijn reputatie, met de komst van de benedictijnse monniken in de abdij van Madiran. Toen de wijn eenmaal als miswijn werd gebruikt, verspreidde zijn faam zich al snel over de grenzen heen, dankzij de pelgrims op weg naar Santiago de Compostella. François I en het Engelse hof maakten er een echte „wijn der edelen“ van.

Met 1.300 hectare wijngaarden, verspreid over drie departementen, is Madiran een wijngebied op hellingen.

Deze kleurrijke, tanninerijke wijn is krachtig, rijpt goed en past perfect bij traditionele gerechten en lokale kazen. Je kunt hem rechtstreeks bij de producenten of in de coöperatieve wijnkelders van de streek proeven. Hij staat op alle tafels van de restaurants in Lourdes en is verkrijgbaar in de lokale winkels.

De eerste schriftelijke vermeldingen van een wijntransactie inde abdij van Saint-Vincent (Lucq de Béarn) dateren uit 988. In 1552 kocht Henri II d’Albret een wijngaard in Jurançon, maar het was op 12 december 1553 dat de Jurançon met een grote sprong de Franse geschiedenis binnenkwam, dankzij de doop met Jurançon van de toekomstige koning van Frankrijk, Henri IV.

Droge of zoete witte wijnen, levendige, volle wijnen met aroma’s van druivenpitten en brembloemen, met een vleugje exotisch fruit. Deze goudkleurige, diepe en levendige wijn heeft een opmerkelijk rijpingspotentieel.

Hij wordt met name aanbevolen als aperitief en wordt traditioneel geserveerd bij verse of gekonfijte ganzen- of eendenlever en schapenkaas.

Hoewel ze vaak in de schaduw staan van de Madiran, zijn de wijnen van Pacherenc du Vic-Bilh toch zeker een omweg waard. Ze worden op dezelfde hellingen geproduceerd en weten te bekoren door hun frisheid, hun finesse en hun rijke aroma’s.

Of ze nu droog of zoet zijn, deze uitzonderlijke witte wijnen worden traditioneel als zoete wijn geserveerd tijdens feestelijke maaltijden, in combinatie met foie gras.