Iconisch Spitcake

De oorsprong van de ‘gâteau à la broche’ uit de Pyreneeën blijft een mysterie. Sommige bronnen schrijven de uitvinding toe aan een banketbakker van de koning van Pruisen aan het einde van de 18e eeuw, terwijl anderen vertellen dat hij tijdens de Napoleontische veldtochten naar Frankrijk werd meegebracht, waarna hij in de valleien van de Pyreneeën zijn nieuwe thuis vond.

Van oudsher is het een taart voor grote levensfeesten, zoals bruiloften en doopfeesten, maar tegenwoordig is hij op zaterdag opde markt van Lourdes te vinden bij de kraampjes van Christy of Pierrot, die hem ter plekke boven een houtvuur bakken.

Eén ding is zeker: dit eeuwenoude recept maakt tegenwoordig integraal deel uit van de gastronomische identiteit van de Pyreneeën.

Eieren, bloem, suiker en boter vormen de basis van deze specialiteit uit de Pyreneeën. Maar achter deze schijnbare eenvoud gaan de geheimen van elke ambachtsman schuil.

Rum, vanille, oranjebloesem of zorgvuldig bewaarde familierecepten geven elke ‘gâteau à la broche’ zijn eigen karakter en unieke smaken.

Het bakken van een spietstaart is een waar spektakel. Het beslag wordt laag voor laag in een kegelvormige bakvorm gegoten, die voor het vuur staat en voortdurend wordt rondgedraaid.

Dit langzame bakproces kan meerdere uren duren en vereist precisie, geduld en ervaring. Het is dit nauwgezette werk dat zorgt voor de beroemde goudkleurige puntjes en de onvergelijkbare textuur.

Om te voorkomen dat één persoon urenlang bezig moest zijn met het draaien van de spit, werd er een klein dier, zoals een hond of een eekhoorn, in een wiel geplaatst dat de spit aandreef. Andere braadspitten maakten gebruik van een slingermechanisme, zoals bij klokken. Tegenwoordig zorgt een motortje ervoor dat het ritme behouden blijft!