Lourdes, een stad uit de twintigste eeuw

Deze typische architectuur uit de 20e eeuw is zowel terug te vinden in openbare gebouwen, hotels, flatgebouwen als eengezinswoningen. De meest opvallende stijlen zijnhet eclecticisme,de art deco en de streamline, maar ook de chaletstijl of de strandhuisstijl…Je moet door de hele stad slenteren en vooral omhoog kijken, want de begane gronden zijn vaak verbouwd.

We kunnen ze hier niet allemaal beschrijven, maar laten we enkele van de meest karakteristieke bekijken, afgezien van die van het heiligdom!

Het voormalige VVV-kantoor maakt deel uit van het samenhangende geheel van dePlace Peyramale. Dit plein is in de jaren ’90 opnieuw ontworpen en verwijst rechtstreeks naar het antieke verleden van het plein. De elliptische vorm doet denken aan de architectuur van het Romeinse forum, maar de structuur wordt luchtiger gemaakt door het gebruik van glas en de grote portiek die toegang geeft tot het plein.

Vlakbij is de voormalige „telefooncentrale“ een bezienswaardigheid. Dit gebouw, in 1928 ontworpen door E. Seyres, paste destijds bij het oude postkantoor en vertoont de vrij klassieke structuren van het eclecticisme, terwijl er gebruik is gemaakt van moderne materialen. De sculpturen op de gevel zijn het werk vanFrançois Vilon (1902 – 1995). Zijn sculpturen met scherpe lijnen zijn ook te vinden onder de portiek van de parochiekerk, in de Jardin des Tilleuls, onder de SNCF-brug, vlakbij het ziekenhuis…

Deart-decostijl dringt de stad binnen, vooral in de hotelsector, maar ook in luxe meergezinswoningen. Dat geldt bijvoorbeeld voor het Miramont-gebouw, dat lange tijd het hoogste en meest luxueuze gebouw van de stad was, voor het Hôtel Sainte-Radegonde, het voormalige Hôtel Cazaux en het naburige gebouw in de Rue des Rochers, en nog vele andere.

Aan het einde van de jaren dertig krijgen de gevels van de gebouwen rondere vormen, er ontstond een Streamline-beweging, geïnspireerd op de bouw van passagiersschepen, zoals te zien is bij het Hôtel Cristal of het Hôtel Christina, maar ook collectieve huisvesting liet zich hierdoor inspireren (verschillende voorbeelden langs de centrale as van de stad).

De neo-Baskische stijl kende in de jaren vijftig enig succes, met talrijke villa’s aan de rand van de hoofdwegen, maar een gevestigde instelling had deze stijl al in de jaren dertig geïntroduceerd: het bioscoop-restaurant Majestic. Deze neo-Baskische stijl sluit aan bij de badplaatsmode van de jaren twintig, waarvan verschillende voorbeelden te vinden zijn aan de voet van de Pic de Jer en bij het station van de kabelbaan.

Ga op ontdekkingstocht: er zijn meer dan honderd bezienswaardige gebouwen in kaart gebracht.